Czarna porzeczka
ceny czarnej porzeczki uprawa czarna porzeczka czarne porzeczki gospodarstwo czarna porzeczka współpraca porzeczka czarna
ocena:5
liczba:1390

Uprawa porzeczek czarnych

Powrót


1. Wybór stanowiska

Pod plantacje porzeczek należy przeznaczać najlepsze stanowiska na glebach żyznych, zasobnych w składniki pokarmowe i substancję organiczną, dostatecznie wilgotnych, przewiewnych, o odczynie lekko kwaśnym o pH 6,2-6,7 (mierzone w KCl). Odpowiednie są tereny wyniesione, łagodne stoki lub przewiewne równiny.


2. Przedplony i zmianowanie

Przed założeniem plantacji wskazana jest wcześniejsza uprawa głęboko korzeniących się roślin, poprawiających strukturę gleby, na przykład motylkowych z trawami. Przed sadzeniem roślin zaleca się natomiast uprawę gorczycy, którą należy przyorać, gdy zaczyna kwitnąć.


3. Dobór odmian

Przydatne są odmiany o małej wrażliwości na choroby: ‘Tiben’, ‘Tisel’ a z czerwonych: ‘Holenderska Czerwona’, ‘Rondom’ oraz w mniejszym stopniu ‘Jonkheer van Tets’. Na plantacjach towarowych porzeczki czarnej dominują obecnie odmiany: ‘Ojebyn’, ‘Titania’ i ‘Ben Lomond’, a porzeczki czerwonej: ‘Holenderska Czerwona’, ‘Rondom’ i ‘Jonkheer van Tets’.


4. Sadzenie

Właściwym terminem sadzenia porzeczek jest jesień, zwykle połowa października. Porzeczka czarna bardzo wcześnie rozpoczyna wegetację i jeśli krzewy sadzi się wiosną. Sadzonki powinny pochodzić ze szkółki kwalifikowanej. Obecnie plantacje zakłada się głównie z myślą o maszynowym zbiorze owoców, są to więc plantacje duże, co najmniej kilku-hektarowe. Ogólnie przyjętą rozstawą jest 4,0 x 0,5- 0,6 m.
Na plantacji krzewy sadzi się około 5 cm głębiej niż rosły w szkółce. Zapewnia to korzeniom lepszy dostęp do wilgotnej warstwy gleby, a z nasadowej części pędów umieszczonych w glebie wyrastają dodatkowe korzenie przybyszowe. Po posadzeniu wszystkie pędy należy nisko przyciąć, pozostawiając na każdym 1-3 pąki nad ziemią. Po przycięciu pędów glebę w rzędach można przykryć czarną lub biało-czarną (dwuwarstwową) folią.


5. Urządzanie otoczenia uprawy

Otoczenie plantacji powinno charakteryzować się również rozmaitością roślinności, która pełni rolę ostoi środowiska naturalnego. Stanowią one miejsce siedlisk dla wielu pożytecznych stawonogów i kręgowców (patrz rozdział „Ochrona przed szkodnikami”). Jeżeli roślinność taka nie występuje w sposób naturalny wskazane są nasadzenia w otoczeniu plantacji takich gatunków, jak olchy, morwy, bez czarny, aksamitki.
Powrót